احمد مهران احمد مهران در سال 1328 ه . ش در تهران چشم به جهان گشود . پدرش ميرزا صادق خان بروجردى است كه ديوان اشعار مختصرى نيز دارد . مهران تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در تهران گذرانيد . سپس از دانشگاه تهران در رشته‌ى رياضيات به اخذ درجه‌ى ليسانس نايل آمد و در سال 1311 شمسى وارد دانشكده‌ى افسرى تهران شد و در رشته‌ى توپخانه به درجه‌ى افسرى رسيد . وى پس از اتمام خدمت دوره‌ى يك ساله به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و تا مدير كلى وزارت فرهنگ پيش رفت . در دوره‌ى نوزدهم مجلس شوراى ملى از طرف مردم بروجرد به نمايندگى مجلس انتخاب گرديد و سرانجام در سال 1369 شمسى درگذشت . احمد مهران از وطن‌پرستان متعصب بود . ديوان اشعارش به همت خودش به نام « مكتب راستى » در سال 1347 شمسى به چاپ رسيد . اشعار او بيشتر حكايت از وطن‌پرستى دارد و نكات عرفانى و اخلاقى و منقبت حضرت على ( ع ) نيز جزو مضامين سروده‌هاى اوست « 1 » . - * - تا ابد جلوه‌گه حق و حقيقت سر توست * معنى مكتب تفويض على اكبر توست اى حسينى كه تويى معنى ايمان به خدا * اين صفت از پدر و جدّ تو در جوهر توست طفل شش ماهه تبسّم نكند پس چه كند ؟ * آن كه بر مرگ زند خنده على اصغر توست خواهر غمزده‌ات ديد سرت بر نى و گفت * آن كه بايد به اسيرى برود خواهر توست خواست زينب بزند بوسه سراپاى تو را * ديد هر جا اثر تير ز پا تا سر توست درس مردانگى عبّاس به عالم آموخت * چون كه شد مست از آن جرعه كه در ساغر توست اى كه در كرب و بلا بيكس و ياور ماندى * چشم بگشا و ببين ، خلق جهان ياور توست اى حسينى كه به هر كوى عزاى تو به پاست * عاشقان را نظرى بر دم جان‌پرور توست * * * اى دل بناى مكتب توحيد محكم است * گيرم ز عشق حاصل آزادگان غم است عاشق نشد كسى كه رفاه و صلاح جست * راهىست راه عشق كه دشوار و پر خم است آسودگى مجو كه به قاموس عشق نيست * اجزاى عشق ساخته از رنج و ماتم است آرى گذشتن از سرو جان اصل عاشقىست * عاشق پى نثار سر و جان مصمّم است عشاق حق به شأن شهادت رسيده‌اند * ليكن حسين فخر شهيدان عالم است فهم حديث كرب و بلا درخور كسى است * كو با زبان و حالت عشّاق محرم است اى آنكه دوستدار حسينى به هوش باش * كز جور حال دوست پريشان و درهم است

--> ( 1 ) - شاعران تهران از آغاز تا امروز ؛ ج 2 ، ص 1058 و 1059 .